stat4u

A A A

Patronka

W pierwszej połowie XVIII wieku pobożności maryjnej nadano akcent pasyjny. Stało się to za przyczyną papieża Benedykta XIII (1724-1739),który włączył w 1727 roku do liturgii kościoła katolickiego słynną średniowieczną sekwencję "Stabat Mater Dolorosa", którą się tłumaczy "Stała Matka Boleściwa". Być może ten nurt pobożności dotarł wówczas również na Śląsk, do Rybnika.

 

 

 


 W latach 1713-1716 wikarym w Rybniku był pochodzący z pobliskiego Wodzisławia ks. Antoni Franciszek Tomaszny (1689-1749). Później na 20 lat poszedł Tomaszny na probostwo do Krzyżanowic, aby już jako doświadczony duszpasterz powrócić do Rybnika i zostać proboszczem w latach 1735-1749. Proboszcz Tomaszny zaprowadził w rybnickiej parafii nowy zwyczaj obchodzenia odpustu w święto Matki Boskiej Bolesnej, czyli w trzecią niedzielę września. Możemy tylko przypuszczać, że inspirował się modną wówczas pobożnością. Być może odnosił się do istniejącego już w rybnickim kościele ołtarza Matki Boskiej Bolesnej, a może miał jakieś inne osobiste powody? Wydaje się również, że w tych czasach powszechnej biedy, głodu i nieustannych wojen cierpiąca Matka Boska Bolesna była szczególnie bliska parafianom księdza Tomasznego. Po śmierci tego proboszcza rybniczanie nie powrócili już do świętowania dawniejszego sierpniowego odpustu Wniebowzięcia NMPanny i na zawsze pozostali przy wrześniowym odpuście Matki Boskiej Bolesnej. Właśnie ten nowy zwyczaj spowodował, że wybudowanemu w Rybniku kościołowi w 1801 roku, nadano oficjalne "patrocinium", czyli wezwanie Matki Boskiej Bolesnej. Tak pozostało do dnia dzisiejszego.